Elektromagnetische Flux

De magnetische flux door een oppervlak A is een natuurkundige grootheid waarmee het aantal magnetische veldlijnen dat een oppervlak A doorkruist, wordt aangegeven. Magnetische flux, soms ook ‘magnetische stroom’ genoemd, wordt uitgedrukt in weber of voltseconde.

Als symbool voor magnetische flux wordt doorgaans de Griekse hoofdletter Φ(phi) gebruikt.

{\displaystyle {\mathit {\Phi }}=\int _{A}{\vec {B}}\cdot {\vec {dA}}}.

Daarin is:

Φ de magnetische flux in Vs of weber (Wb)
A het oppervlak
\vec B de magnetische fluxdichtheid in Vs/m2 of tesla (T)
{\displaystyle {\vec {dA}}} de normaalvector op het oppervlak A in m2

Als het magnetisch veld homogeen is en het oppervlak niet gekromd, dan is de magnetische flux gelijk aan het inwendig product van de magnetische fluxdichtheid \vec B en het oppervlak {\displaystyle {\vec {A}}}:

{\displaystyle {\mathit {\Phi }}={\vec {B}}\cdot {\vec {A}}=BA\cos \alpha },

waarin B en A de lengtes van de vectoren \vec B en {\displaystyle {\vec {A}}} zijn, en α de hoek tussen de vectoren.